delneveshte

نگاهت در زلال آب پیداست

 حضور فصل باران با تو زیباست

چگونه با دوبیتی از تو گویم

 سزاوار نگاهت بیش از اینهاست

درووود ....وبت قشنگ بود تبریک میگم از پشتکارتون به

...راستی یادت نره. به وبم سر بزنین و نظر بدید.ممنون.بدرود

سلام عالی بود

besyar zibaaaaaaaaaaaaa

به واقعیت تلخی اشاره کردی که متاسفانه توی جامعه خیلی زیاد هست اما کسایی که از این واقعیت خوششون بیاد متاسفانه زیادن وهمین موضوع باعث میشه ادمای مثل شما که تعدادشون زیاد نیست اذیت شن ممنون خیلی جالب بود

درس بزرگ است بايد ياد بگيرم كه مادران را فراموش نكنيم

خیلی قشنگ و نکته سنجی داشت افرین ادامه  دهید ممنون و سپاس

دیشب روی شیشه ی تبدار تو را (ها) کردم

با نفسم اسم زیبای تو را جا کردم

شیشه بدجور دلش ابری و بارانی شد

شیشه را یک شبه تبدیل به دریا کردم

با نوک انگشت کشیدم عکس زیبای تو

عکس زیبای تو را سیر تماشا کردم

خیلی خوب بود آبجی سپیده

چی می شد اگه خدا امروز وقت نداشت به ما برکت بده ، چرا که دیروز ما وقت نکردیم از او تشکر کنیم .

چی می شد اگه خدا فردا دیگه ما را هدایت نمی کرد ، چون امروز اطاعتش نکردیم .

چی می شد اگه خدا امروز با ما همراه نبود ، چرا که امروز قادر به درکش نبودیم .

تازه فهمیدم خدایم این خداست

این خدای مهربان و آشناست

دوستی از من به من نزدیک تر

از رگ گردن به من نزدیک تر�.

ماه رجب ماه عاشقانه زیستن، را دریابیم و شب آرزوها ،شبی که خدا بی حساب میبخشد التماس دعا  فراموش نکنید

را زشقایق

شقایق گفت با خنده نه تبدارم، نه بیمارم

گر سرخم، چنان آتش حدیث دیگری دارم

گلی بودم به صحرایی نه با این رنگ و زیبایی

نبودم آن زمان هرگز نشان عشق و شیدایی

یکی از روزهایی که زمین تبدار و سوزان بود

و صحرا در عطش می سوخت تمام غنچه ها تشنه

و من بی تاب و خشکیده تنم در آتشی می سوخت

ز ره آمد یکی خسته به پایش خار بنشسته

و عشق از چهره اش پیدای پیدا بود

ز آنچه زیر لب می گفت شنیدم، سخت شیدا بود

نمی دانم چه بیماری به جان دلبرش

افتاده بود اما طبیبان گفته بودندش

اگر یک شاخه گل آرد از آن نوعی که من بودم

بگیرند ریشه اش را و بسوزانند

شود مرهم برای دلبرش آندم شفا یابد

چنانچه با خودش می گفت بسی کوه و بیابان را

بسی صحرای سوزان را به دنبال گلش بوده

و یک دم هم نیاسوده

که افتاد چشم او ناگه به روی من

بدون لحظه ای تردید شتابان شد به سوی من

به آسانی مرا با ریشه از خاکم جداکرد و

به ره افتاد و او می رفت و من در دست او بودم

و او هر لحظه سر را رو به بالاها

تشکر می کرد پس از چندی

هوا چون کوره آتش زمین می سوخت

و دیگر داشت در دستش تمام ریشه ام می سوخت

به لب هایی که تاول داشت گفت: اما چه باید کرد؟

در این صحرا که آبی نیست

به جانم هیچ تابی نیست

اگر گل ریشه اش سوزد که وای بر من

برای دلبرم هرگز دوایی نیست

و از این گل که جایی نیست

خودش هم تشنه بود اما

نمی فهمید حالش را چنان می رفت و

من در دست او بودم و حالا من تمام هست او بودم

دلم می سوخت اما راه پایان کو ؟

نه حتی آب، نسیمی در بیابان کو ؟

و دیگر داشت در دستش تمام جان من می سوخت

که ناگه روی زانوهای خود خم شد دگر از صبر او کم شد

دلش لبریز ماتم شد کمی اندیشه کرد، آنگه

مرا در گوشه ای از آن بیابان کاشت

نشست و سینه را با سنگ خارایی

ز هم بشکافت! ز هم بشکافت!

اما ! آه صدای قلب او گویی جهان را زیرو رو می کرد

زمین و آسمان را پشت و رو می کرد

و هر چیزی که هرجا بود با غم رو به رو می کرد

نمی دانم چه می گویم ؟ به جای آب، خونش را

به من می داد و بر لب های او فریاد

بمان ای گل که تو تاج سرم هستی

دوای دلبرم هستی بمان ای گل

و من ماندم نشان عشق و شیدایی

و با این رنگ و زیبایی

و نام من شقایق شد

گل همیشه عاشق شد

very goood

سلام,ازوبلاگت استفاده کردم,ممنون

Salam sepide jan

mikhasam emaileto befresi montazere j hastam

یک روز در ماه محرم شب تاسوعا در تاکسی سوار بودم و ترافیک به دلیل دسته های عزاداری خیلی سنگین بود و در ان هنگام من با عصبانیت گفتم چرا با نام حسین اینقدر زیا میکنند و راه مردم را میبندند و...

که یک دفعه راننده گفت : شنیده ام عزاداری حسین تنها عزاداری است که امام حسین حتی عزاداری با ریای ان را هم قبول میکند

و من در ان زمان خاموش شدم یا بهتر بگویم متفکر شدم

تا سال ها بعد در مورد فلسفه عاشورا و چگونگی بیعت گرفتن خدا از حسین چیزهایی فهمیدم

میدانی چه بود و چرا عاشورا ایندر بزرگ است؟

هر که میخواهد بداند با من به نشانی زیر تماس بگیرد

kia@baghban.dk

09125806737

kash delat ashgho bimar bood

chon dele man sakht gereftar bood

kash ke labkhande ghashangat hanooz

nabtarin vadeye didar bood

delam kheily vasat tang mishe. be yadam bash .vasam doa kon golam.

بر روی ما نگاه خدا خنده می زند،
هر چند ره به ساحل لطفش نبرده ایم.
زیرا چو زاهدان سیه كار خرقه پوش،
پنهان ز دیدگان خدا می نخورده ایم

پیشانی ار ز داغ گناهی سیه شود،
بهتر ز داغ مهر نماز از سر ریا.
نام خدا نبردن از آن به كه زیر لب،
بهر فریب خلق بگوئی خدا خدا

سلام خیلی زیبا بود منم با نظرت موافقم این روزا هر کسی عشقو هر جور که می خواد تفسیر می کنه و هر رابطه ای حتی نادرستش رو عشق می دونه واقعا جز تاسف کار دیگه ای نمیشه کرد موفق باشی

نميدونم دور و بر تو چندتا زن اين مدلي بوده اما به نظر من بعضي زنها به جاي عشق كينه ميكارن.كينه ميكارند چون خيانت ميكنن چون دنبال يه عشق ديگن. دنبال درو كردن عشق.تو اين مسير از همه چيز و همه كس ميگذرن حتي بچه هاشون . درواقع دقيقا برعكس مطلب توكينه ميكارند و عشق درو ميكنند.موفق باشي